Fotografia artystyczna

Portrety znanych ludzi jak również fotoreportaże, zdaniem co niektórych, obniżały ogólny status fotografii, jako pretendentki do uznawane rangi jednej z kategorii sztuki. Wśród wielkich fotografików zapanował trend na wykonywanie zdjęć imitujących znane na całym świeci malowidła. Henry Peach Robinson, na przykład, tworzył swe wielkie dzieła etapami. Po wykonyniu ogólnego zarysu obrazu, każde elementy fotografował odzielnie, które póżniej nanosił na planszę. Za pomocą specjalistycznej techniki tuszował kontury jak również niepożądane fragmenty i dopiero wówczas wykonywał zdjęcie ogólnej kompozycji. Ten rodzaj tworzenia obrazu miał bardzo wielu przeciwników, którzy mieli zupełnie inne spojrzenie na zdjęcia artystyczne. Bardzo duży wkład w jej odrodzenie z końcem dziewiętnastego wieku miał bez wątpienia Alfred Stieglitz. Masową serią zdjęć ukazujacych Nowy Jork końca wieku mistrz wszystkim udowodnił, iż prawdziwe dzieło sztuki nie musi mieć protezy w postaci nie naturalnych zabiegów. Stieglitz był wielkim propagatorem i zapaleńcem fotografii realistycznej oraz naturalistycznej.