W stronę modernizmu

Prekursorem poezji hermetycznej był żyjący jeszcze w wieku dziewiętnastym Charles Baudelaire 0 (l821-l861) - paryski intelektualista, który uosa- ° bial postać romantycznego bohatera, indywidualis- o ty, genialnego, lecz wyalienowanego i nieszczęśliwego buntownika. Baudelaire był miłośnikiem twórczości malarskiej Eugene Delacroix, którego podziwiał za .,pogardę dla wszystkiego, co zbyteczne i niepotrzebne". Jego własne wiersze były często apoteozą piękna zawartego w rzeczach przeciętnych, a nawet odrażających. Jeżeli Baudelaire pisząc te utwory miał zamiar szokować czytelników, należy przyznać, iż bez wątpienia osiągnął swój cel. Po publikacji najsłynniejszego tomu w jego twórczości, Kwiaty zta (1857), poeta został okrzyknięty bluźniercą i postawiony przed sądem. Uznany winnym propagowania pism obscenicz-nych, został skazany na grzywnę. Współcześni poeci uznali go jednak za swego mistrza. Powstała grupa twórców naśladujących Baudelaire. Pisali oni utwory praktycznie niezrozumiałe dla przeciętnego czytelnika.